Protest Głuchych „Głusi – idziemy po lepsze jutro”

Głusi od wielu lat domagają się uznania ich Polskiego Języka Migowego za pełnowartościowy język w świetle prawa, ale też uznania ich samych za mniejszość językowo-kulturową.

Mierzą się oni z uprzedzeniami na rynku pracy (w 2020 aż 80% Głuchych nie miało pracy), jak i brakiem dostępu do treści i usług w Polsce z powodu braku wdrożonego języka migowego w placówkach państwowywch, bankach, kawiarniach, pociągach, w Internecie, w sklepach, w telewizji itp.


Grafika nieznanej autorki.

Wydarzenie na Facebooku: https://www.facebook.com/profile.php?id=61573143745253

4 kwietnia 2025 roku masa g/Głuchych wyszła na ulice Warszawy domagając się zmian w obecnym podejściu rządowym do praw i sytuacji g/Głuchych w Polsce. Całość opierała się na trzech postulatach:

Postulat I: Większe wsparcie finansowe dla Głuchych od Państwa

  1. Aż 80% Głuchych nie ma pracy (Imiołczyk, Osoby głuche w Polsce 2020, str. 95)
  2. Miesięczny zasiłek pielęgnacyjny (215zł na rok 2024) nie wystarcza aby utrzymać siebie i rodzinę.
  3. Duże wydatki w trakcie poszukiwań pracy przez Głuchych tj. dojazd z wsi do miasta
  4. Większość zakładów pracy nie chce przyjmować Głuchych do pracy w powodu bariery komunikacyjnej. Nieraz zasłaniają się przepisami BHP.
  5. Większość pracujących Głuchych zarabia najniższą krajową (3300-3400zł netto) a garstka trochę ponad.
  6. Wydatki są spore: przejazdy, opłaty za mieszkanie, aparaty słuchowe, dzwonek świetlny i inne urządzenia domowego użytku.
  7. Głusi chcący uzyskać kwalifikacje aby dostać awans lub się przebranżowić muszą składać wnioski do PFRONu o dofinansowanie kursu czu szkolenia. Problemem są ograniczone terminy składania wniosków, a wnioski nieraz są odrzucane ze względu na brak puli pieniędzy w PFRON. W takich przypadkach trzeba składać wniosek za rok.

Postulat II: Lepsza dostępność informacji i usług publicznych

  1. W urzędach na telebimach czy ekranach nie ma napisów i nie ma tłumaczy PJM (Polski Język Migowy).
  2. Na stronach rządowych (gov.pl) nie ma treści przetłumaczonych na PJM.
  3. W metrze, na stacjach kolejowych PKP, PKS lub autobusowych nie ma informacji o opóźnieniach lub zmianie peronów. Słyszący w miarę usłyszą komunikaty i zmienią peron a Głusi się gubią.
  4. W budynku SOR nie ma zasięgu do Internetu i Głuchy nie może skorzystać z usług tłumacza PJM aby się skomunikować z lekarzem w nagłej sytuacji.
  5. W sklepie wybucha pożar i uruchamia się alarm dźwiękowy. Głuchy nie rozumie czemu wszyscy opuszczają sklep i jest zdezorientowany.
  6. Aplikacja bankowa uniemożliwia autoryzację niektórych czynności bez głosowej rozmowy telefonicznej. Trzeba przyjść osobiście do placówki banku lub poprosić członka rodziny o pomoc.

Postulat III: Uznanie PJM (Polskiego Języka Migowego) jako języka

  1. Osoby słyszące odbierają PJM jako gesty, pantonimę, ale jest językiem Głuchych. Ma swoją złożoność, historię i ewoluował jak każdy język.
  2. Język Kaszubski został uznany jako język społeczności Kaszubskiej a PJM nie.
  3. PJM powinien być na równi z innymi językami fonicznymi.
  4. Brak uznania PJM jako języka powoduje barierę w edukacji. Nie ma edukacji dwujęzycznej, a nauczyciele nie znają w ogóle lub słabo znają język Głuchych, których uczą [2]. Powoduje to problemy w nauce.
  5. Dzieci Głuche w szkołach muszą się uczyć języka polskiego jako pierwszego języka, który jest złożony i trudny, a jest to dla nich język obcy. W domach i poza szkołą używają PJM.
  6. Edukacja dwujęzyczna umożliwiłaby rozwój edukacyjny.
  7. Na studiach surdopedagogicznych ze specjalizacją dot. dzieci Głuchych nie ma wymogu nauki PJM.
  8. Nie ma uczelni, która by prowadziła zajęcia w PJM poza jedną jedyną jaką jest Uniwersytet Warszawski. Osoby chcące się uczyć o PJM nie mają innej możliwości niż UW.
  9. Jest mało tłumaczy PJM w Polsce (314 tłumaczy PJM na poziomie conajmniej zaawansowanym w całej Polsce [3]) bo mało ludzi wie o PJM.
  10. Uznanie PJM sprawi, że automatycznie znowelizowane zostaną ustawy i zmienią się przepisy np. o edukacji dwujęzycznej, o tłumaczach przysięgłych i wiele innych.
  11. Dużo ludzi nie ma świadomości o istnieniu PJM. Ludzie nie wiedzą z jakimi problemami Głusi spotykają się na codzień. Uświadomienie im wagi PJM sprawi, żę zaczną innaczej patrzeć na Głuchych. Wraz z promocją języka Głusi staną się bardziej na równi ze słyszącymi.

Bibliografia

  1. Imiołczyk, Barbara, red. Osoby głuche w Polsce 2020: wyzwania i rekomendacje: raport komisji ekspertów ds. osób głuchych. Warszawa: Biuro Rzecznika Praw Obywatelskich, 2020.
  2. Konferencja „Badania nad PJM i g/Głuchotą 7: Między uzusem a standaryzacją”, 10 marca 2025, Uniwersytet Warszawski:
    • Spośród osób (n=491), które zaznaczyły, że wśród swoich uczniów/uczennic mają osoby głuche lub słabosłyszące 264 (53%) nie zna PJM w ogóle lub nie komunikuje się w nim na poziomie wystarczającym do stosowania go na lekcji.
    • 15% nauczycieli (70 osób) zaznaczyło, że zna PJM dobrze, co odpowiadałoby poziomowi B1+ w skali biegłości ESOKJ.
    • Poziom progowy umiejętności językowcyh (pozwalający na swobodną komunikację) zadeklarowało 10% respondentów (56 osób).
  3. W Polsce jest tylko 314 tłumaczy, którzy potwierdzili znajomość PJM na poziomie conajmniej zaawansowanym oferujących usługę w różnych częściach Polski na miejscu i/lub online. Dane zostały zebrane z rejestrów tłumaczy PJM wszystkich urzędów wojewódzkich oraz spisu tłumaczy PJM Polskiego Związku Głuchych.